محمدجواد باهنر (۱۳۱۲، کرمان – ۸ شهریور ۱۳۶۰، تهران)، دومین نخستوزیر ایران پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ بود که به دست اعضای سازمان مجاهدین خلق ترور شد و به شهادت رسید. او دارای فوقلیسانس علوم تربیتی و دکترای الهیات از دانشگاه تهران بود و پس از فارغالتحصیلی به حرفه معلمی روی آورد و در دوران پهلوی به تدوین کتب درسی دینی و قرآن پرداخت. شهید باهنر پیش از رسیدن به نخستوزیری، به عنوان سومین وزیر آموزش و پرورش ایران اسلامی مشغول به کار بود. او را میتوان از نخستین تدوینگران و مؤلفان کتب مذهبی مدارس ایران، پیش و پس از انقلاب اسلامی، دانست. وی در سال ۱۳۱۲ در محلهای قدیمی به نام محله شهر در کرمان به دنیا آمد. او فرزند دوم خانواده و دارای نه خواهر و برادر بود. پدرش پیشهوری ساده بود که زندگی محقرانهای داشت و از راه مغازه کوچکی در سرگذر محله امرار معاش میکرد. در پنجسالگی به مکتبخانهای سپرده شد و نزد بانویی متدینه قرآن آموخت. از حدود یازدهسالگی، با راهنمایی حجتالاسلام حقیقی، فرزند همان بانوی متدینه مکتب
