سردار محمدعلی (عزیز) جعفری، تیرماه سال ۱۳۳۵ در روستای نجفآباد در شرق شهرستان یزد به دنیا آمد. او فرزند سوم خانوادهای بود که ده فرزند داشت. پدرش مرحوم محمدحسین جعفری از معماران باسابقه شهرستان یزد و مادرش بانو صفا سلمانیه، زنی متدین و مؤمن بود. پنج ساله بود که به صلاحدید مادر، برای یادگیری قرآن وارد مکتبخانهای شد که خانمی به نام ملا کبری آن را اداره میکرد. وی دوران تحصیل تا مقطع دبیرستان را در شهرستان یزد به پایان رساند. سال ۱۳۵۶ در رشته معماری دانشگاه تهران پذیرفته شد و از همانجا فعالیتهای سیاسی خود را آغاز کرد. در جریان مبارزات مردم انقلابی تهران، همراه مردم و دانشجویان در تظاهرات شرکت کرد و در آستانه پیروزی انقلاب نیز دستگیر و به زندان افتاد. وی در سال ۱۳۵۸ به عنوان نماینده دانشکده در انجمن اسلامی دانشگاه تهران حضور داشت و در تسخیر لانه جاسوسی فعال بود. پس از ماجرای انقلاب فرهنگی و بسته شدن دانشگاهها، در جهاد علمی دانشگاه به فعالیت ادامه داد و پس از شروع جنگ به عنوان یک بسیجی عازم جبههها شد و در سال ۱۳۶۰ به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد. وی تا پایان جنگ به صورت پیوسته و به عنوان فرمانده قرارگاههای عملیات غرب و جنوب مشغول خدمت بود. سردار جعفری همزمان با تحصیل، به عنوان مسئول عملیات ستاد مشترک و جانشین نیروی زمینی سپاه فعالیت میکرد و از سال ۱۳۷۱ مسئولیت فرماندهی نیروی زمینی سپاه را به مدت سیزده سال بر عهده گرفت که در پنج سال آخر آن، مسئولیت فرماندهی قرارگاه ثارالله تهران نیز بر عهده وی بود. سال ۱۳۸۴ از سوی فرماندهی معظم کل قوا مسئول راهاندازی مرکز راهبردی سپاه شد. او که با شروع جنگ تحمیلی تحصیلات خود را رها کرده بود، پس از پایان جنگ و در سال ۱۳۷۱ موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته معماری شد. دوره فرماندهی و ستاد، که یکی از دورههای عالی نظامی است، را در سالهای ۷۱ و ۷۲ در دانشکده جنگ سپاه گذراند و مدتی نیز در دورههای دافوس سپاه به تدریس مشغول بود. وی در دوران دفاع مقدس از فرماندهان مهم سپاه و عنصری مبتکر در عملیاتهای نامتقارن بود که پس از دفاع مقدس، چند سال فرمانده نیروی زمینی سپاه، سپس رئیس مرکز راهبردی سپاه و پس از آن با حکم رهبر معظم انقلاب از تاریخ ۱۰ شهریور سال ۱۳۸۶ فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد. سردار جعفری اوایل تیرماه سال ۶۰ با خواهر حجتالاسلام بشردوست، که به عنوان رزمنده و مبلغ دینی در جمع رزمندگان سپاه سوسنگرد حضور داشت، ازدواج کرد. بعد از برگزاری مراسم ساده عروسی در ۱۷ مهر سال ۶۰، زندگی مشترک او با همسرش در اهواز و در یکی از دو اتاق منزل شهید حسن باقری آغاز شد. حاصل این ازدواج یک فرزند دختر و سه فرزند پسر است. کتاب «کالکهای خاکی»، خاطرات شفاهی سرلشکر محمدعلی (عزیز) جعفری از زمان تولد تا سال ۱۳۶۱ است که در یازده فصل به قلم گلعلی بابایی تدوین و توسط انتشارات سوره مهر در سال ۱۳۹۱ منتشر شد.
